Vrienden voor het leven

Jong waren ze, nog geen 18.
3 jongens en 3 meisjes.
De jongens speelden in een bandje en waren vrienden. Ze kregen verkering met de meisjes.
Ze studeerden, werkten, maakten reizen, ondernamen, trouwden, kregen kinderen.
Ze bleven elkaar trouw, delen lief en leef, nemen elkaars onhebbelijkheden, kunnen altijd samen lachen, zagen elkaars kinderen opgroeien, kennen elkaars familie, vrienden en buren, elkaars geschiedenis.
3 fijne gezinnen, ze voelen zich bevoorrecht met een mooi leven.
Vrienden voor het leven.

Dit voorjaar werden 5 van de vrienden 60.
Dat mocht gevierd worden.
Zaterdagavond genoten we van een prachtig feest in onze School voor de Schilderkunst.
3 bands zorgden voor swingende live muziek, 2 van de 3 jongens spelen nog altijd samen in een band.
We konden heerlijk buiten zitten in de tuin.
Ons feest voelde als een privé festival.

En zo maakten we nog meer mooie gezamenlijke herinneringen ❤️❤️

Het mooie Westernieland

Wat heeft ze er vaak gelopen als kind, van de dijk naar het dorp. Ze herinnert zich nog de geuren en kleuren van het land, de sfeer en het gevoel van toen. Het mooie Westernieland, het dorp waar haar oma woonde, zit in haar geheugen gegrift.

Toen ze bij ons kwam en het schilderij zag hangen gebeurde er iets bij haar. Wij mochten het op zicht brengen, bij een groot schilderij doen we dat bijna altijd. Even kijken of het past, of het staat, hoe het voelt.

Het schilderij exact even lang als het dressoir waar het boven komt. De kleuren prachtig passend in haar huis.

Soms komt alles samen.
Momenten die beklijven.

#kunstisemotie

Gertjan Scholte-Albers “Bij Westernieland” 30 x 180 cm. olie op doek.

Op naar Rusland

Hij groeide op op een akkerbouwbedrijf op het Hogeland.
Tegenwoordig werkt hij in Rusland in de aardappelverbouw.
Zondagmiddag zag zijn moeder het schilderij. Dit moest haar zoon zien en weten, dat zou net wat voor hem zijn.
Maar hoe moest ze dat nou aanpakken?
Gelukkig wist ik wel een manier….

Binnenkort verhuist het schilderij naar het verre Rusland.
Dat is toch geweldig!!

Cees Vegh, aardappelveld op het Hogeland, 30 x 60 cm. olie op doek.
#kunstisemotie

Oh die zenuwen…..

Oh daar ging ik weer, het begon direct vanochtend toen ik opstond.
Die kriebels die beginnen onder in mijn buik.
Ze nemen toe naarmate het later wordt.
Veel te mooi weer, straks komt er niemand.
Als dat maar goed gaat.

13.30 uur, ik word al wat rustiger, het publiek stroomt toe. De sfeer is goed, ik geniet.
We hadden een geweldige, superdrukke opening!
Een Groningstalig gedicht van Gauke Zijlstra, het lied “Doar bluit mien eerdappellaand” van Ede Staal prachtig vertolkt door Tria Martina, een bevlogen toespraak van Gerard Backx, de CEO van HZPC.
Schilderijen, beelden en keramiek kregen nieuwe eigenaren. Complimenten over de prachtige expositie.

Ik hang nu lekker onderuit en schrijf dit berichtje.
Moe maar voldaan na een zinderende middag

.
Jan-Pieter Wind maakte deze leuke impressie, dank daarvoor!
En dankzij mijn lieve zus en zwager en onze lieve vrienden verliep de catering weer vlekkeloos.

 

 

19105524_1435134729880560_6417419639474605309_n19059406_1435134656547234_3706717745677901424_n19030633_1435170979876935_2882592019372587172_n18953097_1435134726547227_8162616274488330376_n (1)

Ruwe bolster, blanke pit

Zoveel te vertellen, ieder weekend leuke, bijzondere, soms aangrijpende verhalen. Ik geniet van mijn leven van, voor, met en tussen de kunst. Van fijne ontmoetingen en gesprekken.

Vorig jaar kwam ze binnen, Hetty.
Ze nam de moeite om vanuit Zwolle de reis naar Eenrum te maken. We hadden een fijne ontmoeting, Hetty werd geraakt door de kunst.
Zij heeft voor mij een prachtig persoonlijk verhaal geschreven wat ik met u mag delen.

Jaren 90, tijdens het rijden van een kunstroute, zag ik voor het eerst schilderijen van Theo Onnes. Mijn vriendin kocht direct een prachtige koe. Nu, jaren later, kom ik bij Galerie Het Raadhuis in Eenrum. Voel direct de goede sfeer, zie de de meest mooie werken. Als ik rondstruin in de kunstuitleen ruimte zie ik hoog in de nok een prachtige mannenhand met een klaproos. Ik loop nog een keer rond en kom weer bij de hand terecht. De combinatie van de sterke hand en de kwetsbare bloem doet me denken aan een goede vriend die er krachtig uitziet en het heel moeilijk heeft. De naam van het schilderij klopt: Ruwe bolster, blanke pit. En blijkt, voor mij onverwacht, gemaakt door Theo. Het is zelfs zijn eigen hand. Ankie haalt hem voor me naar beneden. Ik neem hem mee, voor een half jaar. Al snel raakte ik eraan gehecht en inmiddels is hij van mij.

Dank Hetty, wij zijn blij dat het schilderij bij jou mag blijven!

#kunstisemotie

Jarig!

Met onze lieve dochters ter ere van mijn verjaardag naar een prachtig concert van Stef Bos.
Thuiskomen bij Theo, mijn wijntje staat al klaar.
Nog even opblijven tot middernacht….

Opeens valt mijn oog erop. WoW die is mooi zeg.
Theo lacht een beetje, heb ik deze week voor jou geschilderd voor je verjaardag omdat je zo van koolzaad houdt.

Maandag ben ik 60 geworden en dat heb ik gevierd! Samen met Theo lekker op pad.
In juni geven we een feest samen met dierbare vrienden die ook dit jaar 60 werden.
Ik heb er nu al zin in!

Dank voor alle felicitaties!

En dit schilderij vind ik Theo’s allermooiste koolzaad ooit. ❤️❤️
Ik ben zo blij!

Theo Onnes, koolzaad, 30 x 30 cm. acryl op doek.

Trots!

Ooit reisde Theo naar het museum in Enkhuizen om het werk van Willem Bastiaan Tholen te bewonderen. Nu hangen ze samen met grote namen als Paulus Potter in het Gorcums Museum bij de expositie “De koe in de kunst”.
Dat had hij toch nooit kunnen bedenken……

Theo’s schilderij is gebruikt voor alle pr-doeleinden. In Gorcum en verre omstreken kwamen we de posters tegen.

Ik vind het eigenlijk best logisch dat ik trots op Theo ben en schep met liefde op over zijn succes.